ยาย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 43 / 48

ของวัด คุณยายก็จะบอกพี่ดูด (ปัจจุบัน คือ พระอุดม ยติสุโล) ว่า “ อย่าไปแตะต้องแต่งอะไรวั้ นแก้วเชียวนะ” เนื่องจากว่าหลวงพ่อท่านก็รักต้นไม้เช่นเดียวกัน ครับ เวลาต้นแก้วออกผลสีแดง คุณยายก็จะบอกว่า “เก็บเ

เนื้อหาเกี่ยวกับคุณยายที่มีความรักและการดูแลต้นไม้ในวัด โดยเฉพาะต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ทางเดินเข้าวัดรวมถึงการปลูกต้นไม้ใหม่ คุณยายยังเป็นผู้ต่อยอดการใช้ประโยชน์จากผลไม้ เช่น มะม่วงที่มีการถวายพระและให้สาธุ

กฎของยายตรงบริเวณก่อนจะขึ้นบันไดมีก็มีต้นพูดต้นใหญ่อยู่ต้นหนึ่งมีดอกเยอะ คุณยายมักจะเดินไปรอบๆ เพื่อชื่นชมดอกพูดที่ออกใหม่ที่ร่วงมาด้านแก่งน้ำ ข้างพาเจ้าชม่ ได้ดีถึงต้นกล้วยกแรกที่คุณยายชี้ให้ชำเจ้ดู

เรื่องราวเกี่ยวกับความชื่นชอบของคุณยายในการปลูกต้นกล้วยและการดูแลพืชรอบบริเวณบ้าน โดยคุณยายมีต้นพูดที่มีดอกเยอะและมักเดินชมดอกไม้ใหม่ๆ ต้นกล้วยมีประโยชน์ในการผลิตผลไม้และช่วยรักษาดินไม่ให้พัง ที่วัดใน

ลูกศิษย์ลูกหางปลูกต้นไม้ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่ย่อท้่อหรือหมดกำลังใจ ข้าพเจ้าได้ใว้ในใจว่า บนพื้นดินผืนแรก ๑๙๘ ไร่นี้ มีพื้นดินตรงไหนบ้างหนอที่คุณยายไม่เคยเหยียบย่างเข้าไป มีต้นไม้ต้นไหนบ้างที่คุณ

บทความนี้เล่าเรื่องราวของลูกศิษย์ลูกหาที่ไม่ยอมแพ้ในการปลูกต้นไม้ แม้จะพบกับความยากลำบาก โดยยึดมั่นในความรักและความหวังว่าจะปลูกต้นไม้ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า เชื่อว่าความรักที่ลงไปในต้นไม

“...ดีแล้วที่รู้จักเข้าวัด ถ้าเราไม่เข้าวัดตอนเป็นนี้ ตอนตายเขาก็หมายเข้ากูอยู่ดี จะเข้าสวนเป็นหรือ ตอนตาย” คุณยายจะเมตตากับเด็กๆ มาก บางครั้งเด็กๆ ตามคุณพ่อคุณแม่มาถูกคุณยาย ท่านก็จะจับมือจับแขนดึงต

บทความนี้เล่าเรื่องราวของคุณยายที่มีจิตใจเมตตาและความรักต่อเด็กๆ โดยคุณยายมักจะสอนเรื่องการเข้าวัดและการบวชให้กับเด็กๆ นอกจากนี้ยังมีการพูดคุยเกี่ยวกับการเลี้ยงดูเด็กที่มีบุญ การเป็นลูกของคุณยาย และคำ

ข้าพเจ้ามีโอกาสนั่งสมาธิกับคุณยายครั้งแรกที่ศาลาดสุทธิ ช่วงนั้นในทุกวันเสาร์ที่ 3 ของเดือน คุณยายจะรับแขก และคุยบุญปล่อยปลาให้กลุ่มบุญแก้ ที่ศาลาดสุทธิในช่วงบ่าย คำพูดที่ท่านนำนั้น เป็นคำพูดที่สั้นๆ

ประสบการณ์การนั่งสมาธิกับคุณยายที่ศาลาดสุทธิในวันเสาร์ที่ 3 ของเดือน คุณยายจะมีการพูดคุยและอธิษฐานให้บุญแก่ผู้เข้าร่วม การนั่งสมาธิเป็นการนึกถึงบุญกุศลและการให้พรเพื่อความสุขสบายและความปลอดภัยในชีวิต

ข้าพเจ้าเคยได้ยินท่านพูดว่า "เวลานั่งสมาธิ ยายไม่ชอบนั่งหลับ ถ่วง ถ่วง ยายจะลูกไปเดินไปเข้าอ้วงน้ำ ล้างหน้าล้างตาให้หยยง แล้วถึงมานั่งต่อ ยายไปแอบเห็นเขานั่ง บางคน นั่ง เดี๋ยวก็โง่...จิงเดี๋ยวก็โง...จ

คุณยายย้ำถึงความสำคัญของการนั่งสมาธิและการทำบุญ โดยการทำสมาธิถือเป็นการฝึกจิตใจที่ต้องมีความพยายามและเอาจริงเอาจัง คุณยายให้เห็นว่าพระธรรมกายไม่ใช่สิ่งที่ได้ง่ายๆ ต้องดึงใจให้หยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางก

นั่งต่อไปเรื่อยๆ ใจมันคุ้ม ธรรมะต้องเอาจริง ทำจริงๆ จังๆ มีความเพียร" คุณายเป็นสุดยอด "คนจริง" ท่านหนึ่ง ความเป็นคนจริงและ ความเพียรของท่าน ทำให้ท่านมีธรรมะอันละเอียดลึกซึ้ง จนได้ รับคำชมจากห

เนื้อหาเกี่ยวกับการนั่งสมาธิและความเพียรของคุณนายที่เคยอยู่ที่วัดปากน้ำ โดยเน้นถึงการใช้เวลานั่งสมาธิทั้งกลางวันและกลางคืน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสำคัญของการฟังคำสั่งจากหลวงพ่อและคำว่า 'ขาดรู้' ที

ตอนนี้เรายังไม่รู้หรอก ถ้าเราแก้แล้ว เราก็จะรู้ว่าเป็นอย่างไร เมื่อยหลัง ปวดเอว ตอนนี้เป็นสาวเรา ยังไม่รู้หรอก เมื่อก่อนยายงธรรมะ กลางวัน 6 ชั่วโมง กลางคืน 6 ชั่วโมง จะทำอะไร ก็รีบๆ ทำ เดียวแก่มา จะทำ

เนื้อหาเกี่ยวกับคุณยายผู้ที่แม้จะมีอายุและร่างกายเสื่อมถอย แต่ยังคงพยายามทำกิจกรรมด้านธรรมะ เช่น การทำบุญและทำใจให้สงบไม่ให้ความเสื่อมของสังขารกลายเป็นอุปสรรคในการทำชีวิตให้มีความสุข ท่านนั่งธรรมะหรือ

แต่วันนี้ริมาหยุดจดจุดตรงจุดที่ข้าพเจ้าว่าพ่อพม่ืออยู่ มือที่คุณยายเคยพนมรับไว้ทักทายตามปกติ ก็เปลี่ยนเป็นมือที่กว้างเรียบและดั่งเขาพเจ้าให้เขามายืนอยู่โกล้ๆ ตาของคุณยายเป็นประกายสดใส ยิ้มของคุณยายกว้

ในเรื่องนี้ เล่าถึงความรักและความเอื้ออาทรระหว่างหลานกับคุณยาย โดยมีการสื่อสารเกี่ยวกับการทอดกฐิน ซึ่งคุณยายมอบหน้าที่ให้หลานในการบอกบุญและเตรียมตัวในวันสำคัญ ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจที่ได้ช่วยคุณยายและทั่ว

"ใจยายมันไปไกล คิดแต่ว่าอย่างไงจงจะสร้างความดี ตายไปแล้ว เอาอะไรไปไม่ได้ เพราะฉะนั้น ยายจงสร้างแต่ความดี สร้างวัดให้เขาอยู่ ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า เก็บเอาแตงบุญไป" ลงท้ายใจของคุณยาย ๑๓๓

มีลูกศิษย์ลูกหาทุกเพศ ทุกวัย ทุกระดับการศึกษา ทุกสาขา วิชา ไม่ว่าจเป็นดอกเตอร์ หรืออิสลินนักศึกษา แพทย์ พยาบาล ฯลฯ ต่างมาหาคุณยายด้วยความเคารพ นอบน้อม และถือเอาคุณยายผู้ไม่รู้หนังสือ เป็นครูอาจารย์เป็

คุณยายมีลูกศิษย์หลากหลาย ด้วยความเคารพและนอบน้อม แม้ไม่รู้หนังสือ แต่ด้วยใจบริสุทธิ์ แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญและสิ่งที่สำคัญในการแสดงความรัก เพื่อมิตรภาพที่สร้างความผูกพันอย่างแท้จริง คุณยายไม่วิตกกั

ข้อความข้างต้นแม้จะเป็นโคลนสีสว่าง ศัพท์บางคำอาจไม่ชัดเจนทั้งหมด แต่ฉันพยายามถอดข้อความดังนี้: "ข้อความข้างต้น แม้จะเป็นโคลนสีสว่าง ศัพท์บางคำยากแก่การเข้าใจ แต่คุณยายฟังเข้าใจทุกข้อความอย่างแจ่มแจ้ง

เนื้อหาเกี่ยวกับความทรงจำของคุณยายที่ยังคงชัดเจนเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวัยเด็กและความสนุกสนานที่เธอมีเมื่อได้ฟังและเล่าเรื่องราวต่างๆ โดยเฉพาะเรื่องราวที่เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงที่คุณยายรักอันเป็นส่วนสำคัญใ

มั่นแน่นๆ หรือสุขใส่ใจเขียว ตัวมันสีเขียว ฯลฯ ท่านมีเมตตาต่อสัตว์เลี้ยงทุกตัว คอยหาข้าวหน้าน้ำให้กินเป็นอย่างดี หรือเมื่ออ่านถึงตอน "เพื่อนๆ รักและชอบเล่นกับยาย..." ท่านก็บอกว่า "ยายมีเพื่อนเยอะ เพรา

เนื้อหานำเสนอเรื่องราวความทรงจำของคุณยายที่มีต่อเพื่อนในวัยเด็กและความรักที่มีต่อสัตว์เลี้ยง คุณยายมีความสนุกสนานในการเล่นน้ำและความสัมพันธ์กับเพื่อน ๆ เรื่องราวเกี่ยวกับการว่ายน้ำและความคิดถึงวัยเด็ก

อย่าไปทำ ตาหวานกับใครนะ คุณยาย เป็นผู้ที่มองเห็นโทษของการครองเรือน และมองเห็น ประโยชน์แห่งการประพฤติดีพรหมจรรย์ ท่านจึงมักพบน้อมมืออธิษฐานว่า “เกิดมาขอให้ได้ประพฤติดีพรหมจรรย์ ได้อาศัยท้องขามาเกิด ได

คุณยายเป็นบุคคลที่มีมุมมองต่อการครองเรือนและจริยธรรมที่เด่นชัด ท่านเชื่อในคุณค่าของการประพฤติดีพรหมจรรย์และอธิษฐานขอให้ได้เกิดในครอบครัวที่มีศีลธรรม จากประสบการณ์ชีวิตในวัยเด็กที่เห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน ท

คุณยายพูดภาษาทันสมัย เนื่องจากยังไม่รู้สำคัญของประโยคดังกล่าว คุณยายมั้ยเสมอว่า "อย่าไปทำตาหวานกับใครนะ ผู้หญิงกับผู้ชาย มันรู้กันด้วยลูกกะตา มองกันไป มองกันมา เดี๋ยวมันก็ชื่อติดกัน มันรู้กันเอง" คุณย

บทสนทนาของคุณยายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่บอกให้รู้ว่าผู้หญิงและผู้ชายสื่อสารกันด้วยการมองตา ไม่ควรทำตาหวานและต้องรักษาระยะห่าง สิ่งเหล่านี้เป็นบทเรียนที่คุณยายได้เรียนรู้จากประสบการณ์ในวัยหนุ่มสาว และเ

เงยไม่ยินดีนิร้าย ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใดง่ายๆ อนุสรณ์ของอิสตรีที่เป็นอุปสรรคต่อการประพฤติพรหมจรรย์ หรือการประพฤติปฏิบัติธรรม ไม่มีในใจท่านเลย ถ้าจะหาบุคคลผู้เป็นแบบอย่างในการประพฤติพรหมจรรย์ คุณยาย คือ

คุณยายเป็นบุคคลที่เป็นแบบอย่างในการประพฤติพรหมจรรย์ในทุกด้าน ทั้งทางกาย วาจา และใจ ท่านมีความสำรวมระวังในการปฏิบัติและพูดแต่สิ่งที่ให้ประโยชน์ เกี่ยวกับบุญกุศล และไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องอื่น นอกจากนี้ย

จากแววตา กิริยาท่าทาง และการพูดคุยที่มีรสชาติแห่งความคุ้นเคย เป็นกันเอง ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่า คุณยายดีใจที่ได้พบ และยังระลึกถึงท่านเหล่านั้นเสมอ ครั้งหนึ่ง ในวันอาทิตย์ช่วงบ่าย หลังจากคุณยายรับแขกที

บทความนี้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายที่มีความกตัญญูและความรักในบุญคุณของผู้อื่น ผ่านการพบกันกับคุณป้าที่ลองทบทวนความดีของคนที่มีบุญคุณต่อกัน แสดงให้เห็นถึงความเมตตาและอ่อนน้อมของผู้สูงอายุในวัฒนธรรมไ

คุณยาย กับ พระเจดีย์ คุณยายเป็นผู้ที่รักธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นแม่บ้าน ท้องทุ่งนา ท้องฟ้า และดวงตะวัน คุณยายเล่าให้ฟังถึงชีวิตในวัยเด็กว่า "ยายชอบดูดวงอาทิตย์ เวลามันขึ้น มันตก ดวงแดงกลมโต ยายคิดอยากเด

คุณยายเป็นผู้ที่มีความรักในธรรมชาติ โดยเฉพาะในสิ่งที่เกี่ยวข้องกับดวงอาทิตย์ที่ท่านชอบดูตลอดชีวิต ตั้งแต่ช่วงวัยเด็กจนถึงปัจฉิมวัย คุณยายมักจะไปที่ลานธรรมเพื่อดูดวงอาทิตย์ โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวที่ดวงอ

ความรู้สึกและไฟเราเช่นท่านอีกแล้ว ทุกครั้งที่ท่องกลอนนี้ ดูท่านจะมีความสุข เบิกบานใจ และภาคภูมิใจ ท่านมักจะพูดถึงสิ่งที่มาของกลอนบทนี้ว่า "ไม่รู้ใคร มันเอายามาร้อง" คงสิ้นนี้น้องมาจากถิ่นยายครั้งแรก ท

กลอนนี้มีความยินดีและแสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้ที่อ่านกลอนและคุณยาย ผู้ที่มีความตั้งใจและความพยายามในการสร้างวัดพระธรรมกาย โดยบรรยายถึงความเหน็ดเหนื่อยและความมุ่งมั่นในทุกๆ ปีที่ผ่านมา จัดแสดงถึงคว

ที่จะริพันธุ์ขับรวมรอบลานธรรมอีก ๒ รอบ พอแดดอ่อนก็พา คุณนายเดินขึ้นไปบนลานธรรม คุณนายเดินตรงไปที่พระประธานสีขาว องค์ใหญ่ ซึ่งตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่บนลานธรรม เมื่อมาถึงหน้าองค์พระ คุณนายงนลงตรงแผ่นไม้ที่

ในเรื่องนี้ คุณนายไปที่ลานธรรมเพื่ออธิษฐานต่อพระประธานสีขาวองค์ใหญ่เกี่ยวกับความต้องการบุญกองผ้าป่าและความแข็งแรงของตนเอง คุณนายกราบพระ 3 ครั้ง และแสดงคำอธิษฐาน ทั้งนี้คุณนายมีความต้องการที่จะเห็นการก